W ofercie Skarbnicy Narodowej znalazła się właśnie kanadyjska srebrna moneta o wadze 1 kilograma. Rewers ozdobiony jest wyjątkowym drapieżnikiem – kuguarem o turkusowych oczach. Srebrny numizmat jest wyjątkowym okazem kolekcjonerskim, dostępnych jest jedynie 500 egzemplarzy na świecie.


Moneta „Kuguar” została wybita w czystym srebrze próby 999/1000, w najwyższej jakości menniczej. Na jej rewersie widnieje wizerunek tego dzikiego zwierzęcia. Jego imponujący wygląd podkreślają oczy pokryte turkusową emalią. Na awersie natomiast znajduje się wizerunek królowej Elżbiety II. Do przechowywania i efektownej ekspozycji monety służy kolekcjonerom drewniana szkatuła. Światowa limitacja tego wyjątkowego okazu wynosi zaledwie 500 sztuk. Na szczęśliwych posiadaczy czeka gwarancja autentyczności srebrnej monety „Kuguar”, jaką jest oryginalny Certyfikat Kanadyjskiej Mennicy Królewskiej.

Puma, zwana także kuguarem lub lwem górskim, to największy przedstawiciel kotów małych.  Jego masa jest charakterystyczna dla wielkich kotów, jednak jest bliżej spokrewniony z małymi i średnimi osobnikami. Kuguar spotykany jest zarówno w mroźnych kanadyjskich lasach, w amazońskiej dżungli, jak i na dalekim południu Argentyny. Gatunek charakteryzuje się największym zasięgiem występowania spośród wszystkich dużych ssaków zachodniej półkuli. Jako czwarty pod względem wielkości przedstawiciel rodziny kotowatych, ustępujący jedynie tygrysom, lwom i jaguarom, puma dorównuje rozmiarem człowiekowi.  Osiąga długość nawet 2,75 metra, z czego blisko metr stanowi ogon. Kuguar nie potrafi ryczeć jak lew czy tygrys, emituje za to odgłosy zbliżone do kocich: przede wszystkim syki i pomruki. Znany jest także z głośnych, przenikliwych krzyków.

Ten wyjątkowy kot od zawsze przewijał się w kulturze ludów pierwotnych. Rdzenne ludy amerykańskie pozostawały pod wrażeniem siły i gracji kuguarów. Według legendy, inkaskie miasto Cusco wybudowano w taki sposób, by jego kształt przywodził na myśl pumę. Dla Czirokezów kuguar był świętym zwierzęciem, tymczasem Algonkinowie i Odżibwejowie uważają go za demona ze świata umarłych. Szczególną rolę pełni w wierzeniach Apaczów z Arizony, według których krzyk pumy jest złym omenem, zwiastującym nadchodzącą śmierć.